- CITY GUIDE
- PODCAST
-
33°
![62222-137653.jpg 62222-137653.jpg](/images/120x120/3/jpg/sites/default/files/62222-137653.jpg)
![15441-42059.jpg 15441-42059.jpg](/images/1074x600/3/jpg/sites/default/files/article/2011/07/19/15441-42059.jpg)
Είμαι Ικαριώτης. Όχι στα χαρτιά, αλλά στην ψυχή. Πολιτογραφημένος, φυσικά. Οι λόγοι είναι απλοί και λίγο μεταφυσικοί. Η Ικαρία για μένα είναι ένα πλωτό ζαχαροπλαστείο που μυρίζει υπέροχα και μου προσφέρει λιχουδιές τόσο παράξενες και μοναδικές, που πρέπει κάθε τόσο να τις ταξινομώ για να μη χάνομαι. Το κατάλαβα σχεδόν αμέσως το 2001, το Πάσχα, όταν βρέθηκα στο Πανηγύρι του Μαυριανού και χόρτασα εικόνες, ανθρώπους, φαγητά, κρασιά και στριφτά. Ένιωσα ότι ήμουν σε ένα άλλο κράτος, όπου οι άνθρωποι βάσει νόμου ήταν υποχρεωμένοι να γελούν, να πίνουν, να χαίρονται, να μιλούν και να χορεύουν. Τους ζήλεψα. Βαθιά. Εκεί μου γεννήθηκε η ανάγκη της εξερεύνησης για να καταλάβω σε τι τόπο μεγάλωσαν αυτοί οι μπαγάσηδες, που θα ’λεγε κι ένας φίλος, και αρνούνται τόσο πεισματικά να γεράσουν. Δεν θέλω απαραίτητα να αναφερθώ σε χωριά, παραλίες, ταβέρνες, σπήλαια, μονοπάτια, ποτάμια, αυτά θα τα βρείτε μόνοι σας, αλλά ξέρω ότι κάθε φορά που φτάνω στο νησί μου (ας μου επιτραπεί, παρακαλώ), η θεραπεία έχει μόλις ξεκινήσει. Εκεί αισθάνομαι τις αγκαλιές πιο δυνατές, τις μουσικές στα πανηγύρια πιο διονυσιακές, το κύματα πιο surfο-αξιοποιήσιμα, τους ανθρώπους πιο χαλαρούς, τα κορίτσια πιο όμορφα και τις κουβέντες πιο στιβαρές. Τα χαμόγελα πιο φωτεινά και πιο ισχυρά, σαν να θέλουν να μας βοηθήσουν να πετάξουμε μακριά τα «πολύτιμα» σκουπίδια μας. Εδώ στην Ικαρία ο χρόνος δεν σταματά, γιατί ποτέ δεν άρχισε να μετρά. Είναι κρίμα να περάσεις απ’ αυτή τη ζωή και να μην πιεις μια μπίρα στη Μεσακτή, βλέποντας το ηλιοβασίλεμα και τους surfers να περνούν τα τελευταία κύματά τους. Να μην ακούσεις τις μουσικές (live τις περισσότερες φορές) που παίζονται στην παραλία ή στο μπαράκι… να μη λιποθυμήσεις στο χορό σ’ ένα απ’ τα αμέτρητα πανηγύρια. Να μην πας ιεροτελεστικά στο νοτιοδυτικότερο άκρο του νησιού, στο χωριό Καρκινάγρι, για να πιεις καφέ με το φαροφύλακα και τους λιγοστούς κατοίκους. Να συνεχίσεις στου Τραπάλου, στη μοναδική ταβέρνα του χωριού, και να φας τα «ζωντανά» ψαράκια της κυράς. Να πας στον Να και να μείνεις στο ποτάμι με τους λοιπούς κατασκηνωτές και να δεις νεράιδες και ξωτικά. Όλοι βλέπουν! Η Ικαρία με τους ανθρώπους που σε κοιτούν στα μάτια ακόμη, κι όχι στην τσέπη, που αδιαφορούν για το ποιος είσαι αλλά όχι για το τι είσαι και που σε υποδέχονται ερευνητικά αλλά και χαλαρά.
Δεν θα πάω φέτος. Δεν θα τα καταφέρω. Μόνο φέτος. Αλλά να πάτε εσείς. Κι άμα λέω ψέματα, να μην την ερωτευθείτε… αν μπορέσετε. Καλό καλοκαίρι…
* Ο Γιώργος Χρανιώτης είναι ηθοποιός
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
![](/images/w400/3/jpg/files/2024-02-02/final-voice-choice4.jpg)
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πώς μπορεί να γίνει «πράσινο» νησί
«Η περίεργη, χαρακτηριστική κατάσταση του ελληνικού καλοκαιριού»
«Αυτό είναι το πιο κοντινό που μπόρεσα να φτάσω στα νέφη»
«Τίποτα δεν έχει σημασία στη ζωή αν δεν μπορείς να το μοιραστείς με τους φίλους σου»
Ο εικαστικός καλλιτέχνης ξέρει τις ωραιότερες παραλίες του νησιού και τα πιο καλαίσθητα στέκια
Ο YouTuber γράφει για το νησί με το πιο νόστιμο φαγητό και τους καλόκαρδους ανθρώπους
Ο «μυστικός» παράδεισος με τη γαλήνια φυσική ομορφιά που μαγνητίζει
Από τα Μαστιχοχώρια του νότου μέχρι τον ανθισμένο Κάμπο των εσπεριδοειδών και τον επιβλητικό βορρά των καραβοκύρηδων
«Όλα καλά. Αλλά κάτι λείπει. Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχω καμία προσμονή για τις διακοπές»
«Όταν γυρνάγαμε ελεύθερο κάμπινγκ όλη τη νότια Κρήτη με ένα τζιπ Pony»
«Το βράδυ μπορεί αν είσαι τυχερός να δεις και τις νεράιδες να χορεύουν στην παραλία»
O συγγραφέας, μουσικός και ιδιοκτήτης κάποτε των θρυλικών κλαμπ της δεκαετίας του ’80 προτείνει τις ομορφιές του νησιού
O ηθοποιός, σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Σταθμός σε ένα κείμενο για την παιδική του πατρίδα
Ακόμα μία διάκριση για την χώρα μας
Ο μουσικός και κιθαρίστας γράφει για το νησί που σου φρεσκάρει το μυαλό και την ψυχή
Ιδανική για όσους αναζητούν έναν ήρεμο προορισμό μακριά από την πολυκοσμία
«Μερικά πράγματα πρέπει να τα κάνεις πριν να είναι αργά»
Ο αρχαιολόγος θυμάται το «δαντελωτό» νησί
«Ένα ταξίδι που ξεκίνησε ως γαστρονομικό και κατέληξε να γίνει η ιστορία της ζωής μου, καθώς εκεί γνώρισα τη γυναίκα μου και έγινα ερωτικός μετανάστης»
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.