Λευτέρης Γιοβανίδης: «Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια»

Η συζήτηση για την επόμενη ημέρα στο θέατρο και γενικότερα στον πολιτισμό άνοιξε με έκδηλη την αγωνία για το αβέβαιο αύριο που διαγράφεται μπροστά μας. Για μια ακόμα φορά είναι εμφανής η έλλειψη σχεδιασμού από την πολιτεία για τον πολιτισμό. Κάτι που φυσικά έχει ρίζες σε περασμένες δεκαετίες. Δημιουργία δεν μπορούμε να έχουμε, αν δεν υπάρχει ξεκάθαρος σχεδιασμός από την πολιτεία. Κι αυτή η έλλειψη σχεδιασμού έγινε εμφανής σ’ αυτή την ιδιαίτερα δύσκολη κρίση που περνάμε τώρα. Μια κρίση παγκόσμια.

Σταθερές και δεδομένα ξαφνικά καταργήθηκαν. Είμαστε μπροστά σε διλήμματα τα οποία χρειάζονται άμεσα απαντήσεις. Πρέπει να δούμε με τόλμη την πραγματικότητα και να διεκδικήσουμε αυτό που αξίζει ο κλάδος μας. Μήπως εντέλει μπορεί αυτή η κρίση να γίνει αφετηρία για νέο ξεκίνημα, με καινούργιες βάσεις για την επανεξέταση αιτημάτων τα οποία έμεναν δεκαετίες σε εκκρεμότητα; Μήπως τελικά πρέπει να καταλάβουμε την αξία του να συνεργαστούμε στην επίτευξη του όποιου στόχου;

Είναι τόσο δύσκολη η κατάσταση που δεν έχουμε περιθώριο να μην είμαστε απαισιόδοξοι. Το οφείλουμε στην ιστορία που έχει στον τόπο μας το θέατρο, στις προσπάθεια που έχουμε κάνει όλοι για να φθάσουμε εδώ αλλά και στις επόμενες γενιές που θα έρθουν μετά από εμάς. Ας πιστέψουμε ότι τα ωραιότερα ο άνθρωπος τα πετυχαίνει πάντα στα δύσκολα. Όλοι διαμαρτυρόμαστε ότι πολλά πράγματα δεν λειτουργούν, ότι χρειάζονται να γίνουν γενναίες τομές παντού. Μήπως η επόμενη ημέρα είναι ευκαιρία να μπούμε σ’ αυτή την πρόκληση; Ας μην εθελοτυφλούμε, το παρελθόν σίγουρα έχει παθογένειες. Τι κάνουμε με αυτές; Ας συναντηθούμε με ειλικρίνεια, αξιοποιώντας την εμπειρία και τη γνώση που έχει ο καθένας από τον χώρο του για να επανατοποθετηθούμε και γιατί όχι να ανασυνταχτούμε σε ζητήματα ταμπού. Αν αγαπάμε τη δουλειά μας οφείλουμε να το κάνουμε αυτό.

Είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι γενικότερα η κοινωνία μας πλήττεται από αυτή την κρίση. Οι ειδικοί μιλάνε για εφιαλτικά νούμερα ανεργίας. Αλλά και σε όλους είναι ξεκάθαρο ότι το θέατρο είναι από τους χώρους που θα ανακάμψει τελευταίο. Έχουμε όλοι οδηγηθεί σε μια υποχρεωτική ανεργία. Ζούμε με τον φόβο ότι δεν θα μας δοθεί η δυνατότητα να εργαστούμε άμεσα αλλά μήνες αργότερα. Τι σημαίνει αυτό; Από τον κλάδο αυτό ζούνε πολλές οικογένειες, πέρα από τους ηθοποιούς. Είναι σημαντικό η πολιτεία οργανωμένα να ενισχύσει την πολιτιστική δημιουργία. Να αγκαλιάσει τους καλλιτέχνες και να καταλάβουν όλοι τις ιδιαιτερότητες αυτού του κλάδου.

Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια είναι ανάγκη. Ας σκύψουμε όλοι πάνω από τα προβλήματα μας, ας τα καταγράψουμε και ας  διεκδικήσουμε αυτή την πολυπόθητη επανεκκίνηση σε όλα.

* Ο Λευτέρης Γιοβανίδης εδώ και οκτώ μέρες περίπου είναι ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.